Uzun illərdir ki, Vətən həsrətiylə qovrulan soydaşlarımıza Şanlı Ordumuz sevinc göz yaşları bəxş etdilər. Ali Baş Komandanın səfərbərlik əmri verməsi insanlarda ona qarşı olan böyük inam və güvəni bir daha təsdiqlədi.
Hər bir Azərbaycan vətəndaşı sosial media hesabında prezidentinin arxasında olduğunu yazdı. Zəfər və qələbənin bizim olacağına inandılar.
Mənfur düşmin illərlə başımıza gətirdikləri müsibətlər haqqında tarix yazdı, amma biz türk qanı daşıyanlar hər zaman mərhəmətli olduq.
Başımıza gətirilən Xocalı qətliyamı, əsir düşən qız-gəlinimizin başına gətirilən müsibətlər, təcavüzlər, hamilə gənc qadının övladının qarnından çıxarılması, az yaşlı qızın diri-diri soyularaq qan itirərək ölümünün izlənilməsi, qadınların sinəsinin kəsilməsi, qızlarımızın ata qardaş yanında zorlanması, ağaca bağlanaraq övladlarının gözü önündə yandırılan ataları necə unutmaq olar???
Necə unutmaq olar sualını versəmdə, biz atdığımız addımlarla unutqan olduğumuzu göstəririk.Və ortaya nə qədər mərhəmətli olmaq olar sualı çıxır?
Vandallar bizim qız-gəlinimizə mərhəmətlə yanaşdılarmı???
Əsla yox! Mərhəmətdən bixəbər olan vəhşilərə qarşı hər zaman mərhəmət göstərən xalqım.
Şanlı Ordumuzun əsgərləri vandallar kimi deyil əsl kişi kimi addım ataraq zorakılığ etmədən sivil şəkildə erməni qadını ilə həm söhbət olur.
Cavabında isə əsgərlərimizə :- erməni qadın “evinizə xoş gəldiniz” deyir. O an ona bəs sən bizim evimizdə 30 ildir nə gəzirdin sualını verən olmadı.
Başqasının evində sənin nə işin var deyən olmadı.
Amma hər zaman olduğu kimi biz yenə də humanistliyimizi göstərdik.
30 il torpağımızda yaşamaqları az imiş kimi, Bakıya gətirdik gəzdirdik pürrəngi bir çayla paxlavaya qonaq elədik. Bu humanistlik dediyimiz hələ başımıza görəsən nə qədər bəla gətirəcək?
Çəkilmiş video sujeti izlərkən erməni qadını dediyi bir cümlə diqqətimdən yayınmadı “mağazada işləyirdim”.
Onu araşdırmağa başladıq və nələrlə qarşılaşdığımızı indi oxucularımıza da təqdim edəcəyik.
İlk növbədə sual doğurur bu belədirsə hərbi geyimdə olan şəkilləriniz nədir?
Bunun kim olduğunu mən deyil, artıq siz deyin.
Bu qadının sosial mediada şəxsi hesabını tapdıq araşdırdıq hər biriniz üçün maraqlı olağına əminəm siz də izləyin və öz fikirlərinizi bildirin.
Mən əminəm ki, Azniv Baqdasaryan adlı qadının əli bizim əsgərlərimizin qanına batıb. Görəsən neçə ananın igidinin ölümündə əli var? Mən belə qənaətə gəlirəm ki, bu qadın tətikçidir. Hərbi geyimdə olan fotolarına baxın gözləri gülür. Mikrofon qarşısındakı şəkildə dili başqa söz desə də gözlərindəki nifrət və qəzəbi görməmək üçün kor olmaq lazımdır. Biz bir ömür gözlü kor olduq. Tarix boyu biz humanistlik etdik bunlar isə:” türklər bizim düşmənimizdir” deyərək övladlarına nifrət aşıladılar. Biz qızlarımızı gəlin köçürəndə Qurani Kərim bağışladıq, onlar qızlarını köçürəndə yalançı qondarma ermənistanın başına gətirilən müsibətlər adlı saxtalıqları əks etdirən kitab verdilər. Bizim analar körpələrinə lay-lay çaldılar. Onlar övladlarının qulağına Türk düşməndir deyərək yalançı nağıllar danışdılar. Məhz bunun üçün mənim xalqım hər zaman mərhəmətli oldu!
Biz humanust xalqıq bizim kişilər qadına əl qaldırmadılar qaldırmayacaqlarına da əminəm.
Amma o qadın bizim övladlarımıza nələr etdi? Hə bax bunu araşdırsaq torbada nələr olduğunu biləcəyik.
Mən əminəm ki bu xəbis qadın mənim əsirlərimi incidib. Onların başına hansı müsibətləri gətirdiklərini isə biz yalnız onların azadlığından sonra biləcəyik.
Biz isə həmişə olduğu kimi yenə də Azniv Baqdasaryanın və onun kimi vandalların qancığlarının başlarına sığal çəkək. Uzun illərdir ki, sığalımıza həsrət qalıblar. Erməni qadını hər zaman azərbaycan kişisinin yatağında məşuqə olmağa layiq olub. Bunun vucudu isə bir qəpiyə dəyməz.
Humanistliyimizin bariz nümunəsinin sübutunu xilas edilərək döyüş bölgəsindən təxliyə olunmuş Ermənistan vətəndaşı Azniv
Baqdasaryanın dediklərini oxucularımıza və dünyaya göstərmək üçün nəzərinizə çatdırırıq.

Azniv Baqdasaryan deyir:
-“Bomba zərbəsi zamanı huşumu itirmişdim, ayılanda gördüm ki, təkcəyəm, heç kim qalmayıb. Üç sutka ərzində mağazada kimsəsiz, tək qaldım. Məni hər zaman qorxudurdular ki, azərbaycanlıların əlinə düşsəm, öldürüləcəyəm. Ona görə qorxurdum. Ancaq tam əksinə oldu, mənimlə çox yaxşı rəftar etdilər. Mənə xoş xatirələrimin olduğu Bakını göstərdilər, nənəmgilin yaşadığı evi göstərdilər. Çay içdik, qutab, paxlava yedik. Sizin qutab, paxlava mənim xoşuma gəlir, dünyanın ən yaxşı qutab və paxlavası sizindir. İki xalqın yenə dostluq və sülh şəraitində yaşamasını istəyirəm”.

Qeyd edək ki, Düşənbədə anadan olmuş Aznif Baqdasaryanın nənəsi Bakıda yaşayıb və o da hər yay Bakıya nənəsinin yanına gəlib.

Almaz İlahə

                                 

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.